Nobody know
posted on 06 Aug 2009 03:38 by my-buffalos in Inspiration
กาลครั้งหนึ่ง
OOO
ความโศกเศร้า ความเหงา ความชิงชัง ความอบอุ่น ความอ่อนโยน มากมายพรั่งพรูล้นออกพร้อมกันในยามค่ำคืน จิ้งจก 3 ตัววิ่งเล่นบนกำแพงด้านหนึ่งสี่ฟ้าอ่อนเรียบเนียนสบายตา อีกด้านขาวทึมสลัวสีลอกออกเป็นแผ่นหยาบกร้าน แสงจันทร์นวลผ่องส่องแสงเย็นตา หัวใจห่อเหี่ยวและพองโตอิ่มเอมไปพร้อมๆกัน ตาที่อ่อนล้าจากกล่องเรืองแสงทำให้ตาพล่ามัว ทำให้สมองและจิตใจของเราหนักอึ้ง เราเริ่มมืดบอด จิตใจเริ่มมืดบอด ชีวิตอยู่แต่ความน่าชิงชัง ความชิงชังน่าในหัวใจของเรานำพาเราสู่ความหยาบกระด้างต่อเราและสิ่งรอบตัว เราปลดปล่อยปีศาจร้ายและอยู่ร่วมกับมันมาเนิ่นนานเกินไป จนคุ้นชินเหมือนมันไม่ได้มีอยู่ ความอ่อนโยนเลือนลางจนเราไม่อาจจะรู้สึกได้ เพียงแต่จดจำมันได้ว่าครั้งหนึ่งเคยมีอยู่ในตัวเรา มันอาจจะเคยมีอยู่ในมนุษย์ทุกคน มันถูกทำลายด้วยความชาญฉลาดของมันสมองของเรา มันสมองฉลาดมากเกินไป มันนำพาชีวิตไปสู่ความซับซ้อนมากเกินไป ยิ่งในบริบทที่ซับซ้อนตัวมันเองยิ่งซับซ้อนเป็นทวีคูณ ในแต่ละวันเราอาจจะสัมผัสความเรียบง่ายได้เพี่ยงเสี้ยวหนึ่งของกาลเวลา มันจากมาแล้วเลือนจากไป ความเรียบง่ายที่ทำให้เราอิ่มเอมกับความว่างเปล่า จากมาแล้วจากไป
OOO
มันคงเคยมีอยู่ในมนุษย์ทุกคนด้วยกระมัง
