เคยรู้สึกกันมั้ยว่ากับคนบางคนไม่ว่าผ่านไปนานขนาดไหน เขาก็ยังคงเป็นคนตัวใหญ่สำหรับเรา คนบางคนก็ยังคงเป็นคนตัวเล็กแม้ว่าเวลาจะผ่านไปเนิ่นนานบางทีทุกสิ่งอาจจะเปลี่ยนไปแล้วเพียงแต่สิ่งที่คนเราเห็นกลับเป็นสิ่งที่คนเราเลือกที่จะมอง

....

ในบางสถานที่ก็เหมือนกัน หลายๆครั้งที่เราเดินทางกลับสู่อ้อมกอดของขุนเขา เรากลับรู้สึกว่าตัวเองเล็กลงๆๆๆ ความรู้ที่ร่ำเรียนมา ไอ้สิ่งที่เราทึกทักอย่างเอาจิงเอาจังว่าคือความเจริญแล้ว คือสุนทรียภาพอันงดงามแล้ว(ในที่นี้รวมถึง งานศิลปะด้วย) กลับดูไร้ราคาค่างวดเสียนี่ ..........กลับไม่ช่วยให้เรารู้สึกดูตัวใหญ่ขึ้น เมื่อเราก้าวเข้าไปในพื้นที่ ธรรมดาๆสามัญ......อันเป็นรากเหง้าของเราเสียด้วยซ้ำ ..... บางที่ความเป็นสังคมเมืองได้ปรุงแต่ง ปลูกฝังมายาภาพ ทำให้คนเราส่วนใหญ่ยึดติดกับความเจริญที่ไม่เคยทำให้เราพึ่งพาตัวเองได้ ผมมักจะทึ่งมาก(ถึงขนาดหลงรัก )กับอาหารบางมื้อที่ไม่ต้องเสียต้นทุน เป้นเงินซักแดงเดียวเลยแถมทำให้เรากินข้าวได้มากกว่าปกติอีกด้วย....... ทุกสิ่งรอบตัวกลับเกื้อหนุนกับการใช้ชีวิตที่เรียบง่ายอย่างน่าประหลาด( อาจจะเป็นสุนทรียภาพที่แทบไม่แตกต่าง จากการชื่นชมงานศิลปะสักชิ้นเลยด้วยซ้ำ ) ........... สิ่งเหล่านี้กลับถูกตราหน้าว่าความล้าหลัง

..............................................

เมื่อกลับมาๆๆๆ ผมเริ่มรู้สึกตัวใหญ่ขึ้นๆๆๆ แต่ไอ้ความรู้สึกที่สาธยายมาก็สร้างความสับสนให้ผมได้ไม่น้อยเลย บางที่คงอยู่ที่ว่าคุณจะเลือกเป็นคนตัวใหญ่นะที่แห่งหนใด .....เลือกจะเป็นคนตัวเล็กนะที่แห่งหนใด หรือคุณก็อาจจะเลือกที่จะเป็นคนตัวใหญ่ในทุกๆแห่งหนที่คุณก้าวผ่านก็ได้ .......ผมเองก็คงถูกหล่อหลอมเข้ากับมายาภาพของสังคมเมืองแล้วเหมือนกัน ผมจึงรู้สึกตัวใหญ่เวลากลับมาที่นี่

.........................

จนวันนึงที่เงินมีค่าแค่เศษกระดาษ ภาพวาดเป็นแค่เศษเสี้ยวของความก้าวร้าว สุนทรียภาพเป็นแค่อารมณ์ที่ถูกแต่งแต้ม.......... เมื่อนั้น.....มนุษย์ในสังคมเมืองถึงจะหวนนึกถึงความสามารถในการเก็บกินผักหญ้า .....ความเกื้อหนุนของธรรมชาติกับวิถีชีวิต

.........................

ความเจริญคืออะไร ความล้าหลังคืออะไร การพัฒนาคืออะไร

อนาคตอาจจะมีใว้เพียงเพื่อให้มนุษย์ได้เดินทางตามหารากเหง้าของอดีต

......

"อนาคตอันเก่าแก่"

หนังสือที่เคยอ่านไปหลับไป เริ่มแจ่มชัด....เป็นครั้งคราว

....................................

ปล. ภาพประกอบที่วาดที่จิงเป็นภาพที่คิดมานานแล้ว ได้ไอเดียมาจากเอนทรี เรื่อง My big (fat) Big-Brother

ของคุณ Sunday - Syndrome แต่พอดี มันคล้ายกับหัวข้อเรื่องที่เขียนด้วยนะ เลยผสมๆเหมือนแกงโฮ๊

Comment

Comment:

Tweet

good stuff gai

#9 By (203.188.50.132) on 2006-08-18 22:11

โฮ่ ไปเที่ยวไหนมาละเนี่ย

#8 By nuut on 2006-08-10 03:24

พี่ไก่

#7 By walk my own way ^^ on 2006-08-09 11:02

ทั้งวาด
ทั้งเขียน
สงสัยที่หายไป
ได้ยาชูกำลัง(ใจ)ที่ดี


อยากกลับบ้านนเหมือนกัน

ลืม

หวัดดีนะ




#6 By maa-o on 2006-08-08 21:09

โหยยย น่ารักมากๆ ง่ะ ขอบคุณคุณด้วยเหมือนกัน
วาด My Big Fat BB ได้หน้าเหมือนตัวจริงมากกกกกกกกกก
หูกางๆ หยั่งงั้นเลย 555

เดี๋ยวนี้เขียนอะไรๆ ได้น่าอ่านขึ้นนะ เราว่า

#5 By Sunday Syndrome on 2006-08-08 20:23

ยินดีต้อนรับกลับนะฮับ >w<\~/
ชอบเนื้อเรื่องที่เอามาลงจัง มันโดน กี๊ซ ๆ ๆ

#4 By RE:GUMEAW The character group on 2006-08-08 19:10

555สารพัดคำครหาเลยรึ....555 ....ไรฟะ???มีตัวใหญ่บางเล็กบ้างด้วย55...(ตูหนัก 55 กิโลยังไง ๆ ก็อยู่อย่างนั้นอะยังไม่เขยื้อนแฮะ)

#3 By .koko1358. on 2006-08-08 09:18

รุ้สึกว่าแบตจาเสื่อมคับท่าน ชาร์ตไฟไม่เข้า กลับมามีแต่คนทักไปทำไรมา ซีดเซียว ดูไร้เรี่ยวแรง ดำกระด่าง ดูทรุดโทรม ผุผัง สารพัตรคำ ครหา คับ

#2 By '''''''''' ' _ ' ''''''''''' on 2006-08-08 02:39

กลับมาแล้วหรือนี่...สงสัยเติมแบตเต็มที่เลยนะเนี่ย

#1 By alienboon on 2006-08-08 02:23