''''''' ' _ ' ''''''''

เคยรู้สึกกันมั้ยว่ากับคนบางคนไม่ว่าผ่านไปนานขนาดไหน เขาก็ยังคงเป็นคนตัวใหญ่สำหรับเรา คนบางคนก็ยังคงเป็นคนตัวเล็กแม้ว่าเวลาจะผ่านไปเนิ่นนานบางทีทุกสิ่งอาจจะเปลี่ยนไปแล้วเพียงแต่สิ่งที่คนเราเห็นกลับเป็นสิ่งที่คนเราเลือกที่จะมอง

....

ในบางสถานที่ก็เหมือนกัน หลายๆครั้งที่เราเดินทางกลับสู่อ้อมกอดของขุนเขา เรากลับรู้สึกว่าตัวเองเล็กลงๆๆๆ ความรู้ที่ร่ำเรียนมา ไอ้สิ่งที่เราทึกทักอย่างเอาจิงเอาจังว่าคือความเจริญแล้ว คือสุนทรียภาพอันงดงามแล้ว(ในที่นี้รวมถึง งานศิลปะด้วย) กลับดูไร้ราคาค่างวดเสียนี่ ..........กลับไม่ช่วยให้เรารู้สึกดูตัวใหญ่ขึ้น เมื่อเราก้าวเข้าไปในพื้นที่ ธรรมดาๆสามัญ......อันเป็นรากเหง้าของเราเสียด้วยซ้ำ ..... บางที่ความเป็นสังคมเมืองได้ปรุงแต่ง ปลูกฝังมายาภาพ ทำให้คนเราส่วนใหญ่ยึดติดกับความเจริญที่ไม่เคยทำให้เราพึ่งพาตัวเองได้ ผมมักจะทึ่งมาก(ถึงขนาดหลงรัก )กับอาหารบางมื้อที่ไม่ต้องเสียต้นทุน เป้นเงินซักแดงเดียวเลยแถมทำให้เรากินข้าวได้มากกว่าปกติอีกด้วย....... ทุกสิ่งรอบตัวกลับเกื้อหนุนกับการใช้ชีวิตที่เรียบง่ายอย่างน่าประหลาด( อาจจะเป็นสุนทรียภาพที่แทบไม่แตกต่าง จากการชื่นชมงานศิลปะสักชิ้นเลยด้วยซ้ำ ) ........... สิ่งเหล่านี้กลับถูกตราหน้าว่าความล้าหลัง

..............................................

เมื่อกลับมาๆๆๆ ผมเริ่มรู้สึกตัวใหญ่ขึ้นๆๆๆ แต่ไอ้ความรู้สึกที่สาธยายมาก็สร้างความสับสนให้ผมได้ไม่น้อยเลย บางที่คงอยู่ที่ว่าคุณจะเลือกเป็นคนตัวใหญ่นะที่แห่งหนใด .....เลือกจะเป็นคนตัวเล็กนะที่แห่งหนใด หรือคุณก็อาจจะเลือกที่จะเป็นคนตัวใหญ่ในทุกๆแห่งหนที่คุณก้าวผ่านก็ได้ .......ผมเองก็คงถูกหล่อหลอมเข้ากับมายาภาพของสังคมเมืองแล้วเหมือนกัน ผมจึงรู้สึกตัวใหญ่เวลากลับมาที่นี่

.........................

จนวันนึงที่เงินมีค่าแค่เศษกระดาษ ภาพวาดเป็นแค่เศษเสี้ยวของความก้าวร้าว สุนทรียภาพเป็นแค่อารมณ์ที่ถูกแต่งแต้ม.......... เมื่อนั้น.....มนุษย์ในสังคมเมืองถึงจะหวนนึกถึงความสามารถในการเก็บกินผักหญ้า .....ความเกื้อหนุนของธรรมชาติกับวิถีชีวิต

.........................

ความเจริญคืออะไร ความล้าหลังคืออะไร การพัฒนาคืออะไร

อนาคตอาจจะมีใว้เพียงเพื่อให้มนุษย์ได้เดินทางตามหารากเหง้าของอดีต

......

"อนาคตอันเก่าแก่"

หนังสือที่เคยอ่านไปหลับไป เริ่มแจ่มชัด....เป็นครั้งคราว

....................................

ปล. ภาพประกอบที่วาดที่จิงเป็นภาพที่คิดมานานแล้ว ได้ไอเดียมาจากเอนทรี เรื่อง My big (fat) Big-Brother

ของคุณ Sunday - Syndrome แต่พอดี มันคล้ายกับหัวข้อเรื่องที่เขียนด้วยนะ เลยผสมๆเหมือนแกงโฮ๊